Blue moon

moon-15day-2884.jpg

Aπόψε που γύρισα στο άδειο μου σπίτι δεν άνοιξα κανένα φως. Έμεινα μόνη μες στο σκοτάδι. Σιωπήλή. Η καρδιά μου άρχισε να τρέμει απ’το φόβο και τον πανικό. Στεκόμουν ακίνητη. Έλεγα πως αν κάνω ένα βήμα, ένα και μόνο βήμα η μοναξιά μου θα με κατάπινε ολόκληρη. Μάζεψα όλο μου το κουράγιο και προχώρησα προς τη μπαλκονόπορτα. Πνιγόμουν. Την άνοιξα με κόπο και βγήκα στο μπαλκόνι. Ο αέρας ήταν παγωμένος και σκληρός. Πόσο τρομακτική μπορεί να είναι μια άδεια αγκαλιά. Σαν μένω μόνη με την άδεια μου αγκαλιά νομίζω οτι ξάφνου, σε μια στιγμή, θα γεράσω, θα ζαρώσω, θα μαραθώ και θα σβήσω με μιας. Γιατί άραγε; Δεν ξέρω. Χμ! Είναι αστείο από μια άποψη. Όλοι, όλοι ή έστω σχεδόν όλοι ψάχνουν την αγάπη, γυρεύουν μια αγάπη να τους κρατάει και να τη κρατούν. Μα κανείς δεν τη βρίσκει. Σα να ‘χουμε δεμένα τα μάτια μας όλοι και να σκουντουφλάμε, να πέφτουμε, μα να συνεχίζουμε να ψάχνουμε.να ψάχνουμε απελπισμένα για τον έρωτα. Αρπαζόμαστε απεγνωσμένα από μια αγκαλιά που θα βρεθεί μπροστά μας, την όποια αγκαλιά θα βρεθεί μπροστά μας, χωρίς να νοιαζόμασστε αληθινά ποιά είναι αρκεί να μη μείνουμε με άδεια αγκαλιά. Μοιάζει λίγο μ’αυτό το παιχνίδι-ποτέ δεν το συμπάθησα αλήθεια- που παίζαμε παλιά στα πάρτυ, αυτό με τη μουσική και τις καρέκλες. Όταν σταματήσει η μουσική πρέπει να κάτσεις σε μια καρέκλα, όποιος δεν προλάβει να κάτσει σε μια απ’ τις καρέκλες (που είναι λιγότερες από τα άτομα που παίζουν) βγαίνει έξω απ’ το παιχνίδι. Τι είναι λοιπόν αυτό το παιχνίδι που παίζουμε όλοι; Η αγάπη; Ψε! Μάλλον ένα υποκατάστατο της, να, ένα είδωλο της σε παραμορφωτικό καθρέφτη γιατί η αγάπη δεν έχει όρους ενώ το παιχνίδι αυτό είναι γεμάτο όρους. Για δες και εγώ πως μπλέχτηκα στο παιχνίδι αυτό, έθεσα και μου έθεσαν όρους, κρύφτηκα σε ξένες αγκαλιές, προσπάθησα να τις αλλάξω, να τις φέρω στα μέτρα μου, προσπάθησαν να με φέρουν στα μέτρα τους σα να ‘μουν ρούχο. Μονάχη μου μπερδεύτηκα μα να που τώρα είναι όλα ξεκάθαρα και φτου κι απ’ την αρχή! Εβιβα φεγγαράκι! Να σου πω ένα τραγουδάκι; Αύριο θα μπλεχτώ ξανά ίσως….

Blue Moon
You saw me standing alone
Without a dream in
my heart
Without a love of my own
Blue Moon
You
know just what I was there for
You heard me saying a prayer
for
Someone I really could care for

And then
there suddenly appeared before me
The only one my arms will
hold
I heard somebody whisper please adore me
And when
I looked to the Moon it turned to gold

Blue Moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my
heart
Without a love of my own

And then there
suddenly appeared before me
The only one my arms will ever
hold
I heard somebody whisper please adore me
And when
I looked the Moon had turned to gold

Blue moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my
heart
Without a love of my own

Blue moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my
heart
Without a love of my own

 
Richard Rodgers / Lorenz Hart

Advertisements

3 responses to “Blue moon

  1. Καταπληκτικό !!!

    Απο τα καλύτερα σου…

    Τελικά ειναι παράξενο και ωραίο αίσθημα να βλέπεις αποτυπωμένα τα συναισθήματα σου ,απο εναν αλλο διαφορετικό άνθρωπο ( αλλά πολλές φορες τα συναισθήματα είναι κοινά )
    🙂

  2. no comment… tautisis! 🙂

  3. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΝΩ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΟΙ ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΑΡΚΕΤΑ…

    “Η ΝΥΦΗ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΥΡΑ” CORNELL WOOLRICH
    FILM NOIR

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s